Odbiór w sklepie: Warszawa, Okęcie - 0 zł
Dostawa: Kurier DPD - 21 zł
Dostawa: Kurier InPost - 21 zł
Dostawa Bezpośrednia - Tylko na terenie Warszawy - 25 zł
Transport roślin o wysokości powyżej 125 cm - 99 zł
Najniższa cena produktu 78,99 zł z dnia 08.07.2026
Cussonia spicata ma sylwetkę młodego drzewka: smukły pień i koronę dużych, dłoniasto podzielonych liści. Głębokie wcięcia oraz ząbkowane brzegi nadają liściom lekką, ażurową formę. Z wiekiem pień stopniowo grubieje, a u podstawy może pojawić się zgrubienie magazynujące wodę. Roślina wymaga słonecznego stanowiska, przepuszczalnego podłoża i ostrożnego podlewania dopiero wtedy, gdy ziemia dobrze przeschnie. Warto wybrać dla niej stabilną, dość głęboką donicę z odpływem. Cięższa ceramika lub glina ogranicza ryzyko przewrócenia się rośliny i pomaga utrzymać właściwe warunki przy korzeniach.
Cussonia spicata to zimozielone drzewo z rodziny araliowatych (Araliaceae), naturalnie występujące w południowej i wschodniej Afryce. Gatunek ten charakteryzuje się grubym, mięsistym pniem oraz silnie rozwiniętym kłączem, które u starszych okazów tworzy magazynujący wodę kaudeks. Najbardziej charakterystyczne są duże, dłoniasto złożone liście osadzone na długich ogonkach. Ich listki są głęboko powcinane, ząbkowane i mają sinozieloną, lekko skórzastą strukturę. W naturze roślina może zakwitać drobnymi, zielonkawożółtymi kwiatami zebranymi w gęste, walcowate kwiatostany. W środowisku naturalnym osiąga duże rozmiary, natomiast w donicy rośnie wolniej i przyjmuje ciekawą formę niewielkiego drzewka.
Cussonia spicata potrzebuje bardzo jasnego stanowiska i dobrze znosi bezpośrednie słońce. Przy zbyt małej ilości światła pędy mogą się wyciągać, a ogonki liściowe stają się słabsze i wiotkie.
W okresie wzrostu najlepiej czuje się w temperaturze około 18–25°C. Zimą warto zapewnić jej chłodniejsze miejsce, najlepiej w zakresie 10–15°C.
Dzięki zgrubiałej podstawie pnia roślina dobrze znosi krótkie okresy suszy. Podlewamy ją obficie, ale rzadko, dopiero gdy podłoże całkowicie przeschnie.
Od wiosny do końca lata można zasilać roślinę raz w miesiącu. Najlepiej używać nawozu wieloskładnikowego z niższą zawartością azotu, aby wzrost był mocny i zwarty.
Młode rośliny przesadza się zwykle co roku wiosną, a starsze dopiero wtedy, gdy korzenie wyraźnie wypełnią donicę. Warto wybierać cięższe, stabilne pojemniki z dużymi otworami odpływowymi.
Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne, mineralne, lekko kwaśne lub obojętne. Dobrze sprawdzi się mieszanka ziemi z dodatkiem gruboziarnistego piasku, perlitu albo pumeksu.
Cussonia spicata rozmnaża się głównie z nasion, które najlepiej kiełkują w ciepłym podłożu. Możliwe jest też rozmnażanie z sadzonek wierzchołkowych, ale wymaga ono stabilnej wilgotności i użycia ukorzeniacza.
Nagła zmiana miejsca lub zbyt częste podlewanie zimą może spowodować zrzucenie liści. Roślina zwykle wraca do wzrostu, gdy warunki się ustabilizują.
Suche, dolne liście można regularnie usuwać, aby lepiej wyeksponować grubiejący pień. Liście warto też przecierać wilgotną ściereczką, ponieważ kurz ogranicza dostęp światła do blaszki liściowej.
Nazwa rodzaju została nadana na cześć brytyjskiego botanika Alberta Cussona, który żył i prowadził badania naukowe w XVIII wieku.
Cussonia spicata ma sylwetkę młodego drzewka: smukły pień i koronę dużych, dłoniasto podzielonych liści. Głębokie wcięcia oraz ząbkowane brzegi nadają liściom lekką, ażurową formę. Z wiekiem pień stopniowo grubieje, a u podstawy może pojawić się zgrubienie magazynujące wodę. Roślina wymaga słonecznego stanowiska, przepuszczalnego podłoża i ostrożnego podlewania dopiero wtedy, gdy ziemia dobrze przeschnie. Warto wybrać dla niej stabilną, dość głęboką donicę z odpływem. Cięższa ceramika lub glina ogranicza ryzyko przewrócenia się rośliny i pomaga utrzymać właściwe warunki przy korzeniach.
